باورها و اندیشه ها هستند که احساس و رفتارهای ما را می سازند

0

باورها و اندیشه ها هستند که احساس و رفتارهای ما را می سازند

باورها و اندیشه ها هستند که احساس و رفتارهای ما را می سازند !

خود باوری ( self esteem )

چرا بسیاری از انسانها ، با وجود موفقیت های فراوان ظاهری ، هر گز از زندگی خود احساس رضایت درونی نمی کنند و از خوشحالی واقعی بی بهره هستند ؟

« خود باوری مثبت » پیش نیاز « اعتماد به نفس » است . خو دباوری ( مثبت یا منفی ) در درون هر کسی قرار داشته و توسط ضمیر نا خود آگاه ساخته می شود .

خود باوری مثبت و سالم عبارت است از این که خود را توانمند ، شایسته و لایق بدانیم ؛ لایق موفقیت ها ، شادابی ها ، ، سلامتی ها ، خوبی ها ، مفید بودن ها ، بخشیدن ها و …و شایسته غلبه بر موانع ، چالش ها و نا هنجاری ها ……و بپذیریم که دستیابی به اهداف و آرمانها ، حق طبیعی ماست . قبول کنیم که در درون ما قدرت نا محدود و بی کرانی قرار دارد که به کمک آن می توانیم به آرمان و اهدافی که داریم ، برسیم و قادر هستیم با تکنیک ها و آگاهی های لازم تصمیم های درست و شایسته بگیریم و … خودمان و توانمندی های خود را باور کنیم تا بتوانیم مثبت اندیشی و سازندگی را جایگزین منفی اندیشی ، بد بینی و منفی پنداری خود کنیم . راهها و تکنیک هایی که که باعث تقویت مثبت پنداری و مثبت اندیشی و ارزشمندی و شایستگی ما گردند ، تقویت کنیم ….بپذیریم که توانمندی هایمان خیلی خیلی بیشتر از ضعف ها و مشکلاتمان است .

وقتی خود باوری ما بالا باشد ، قدرت ارتباط ما با دیگران ، سازنده و عالی می گردد …قدرت انعطاف پذیری ما بسیار بالا می رود …در برابر عوامل منفی و مخرب مقاومت و شایستگی بهتری از خود نشان می دهیم … احساس امنیت بیشتری می کنیم قدرت نفوذ گذاری و جذابیت ما بالا می رود … ارزشمندی و شایستگی خود را بهتر درک می کنیم … موانع را با منطق و شرایط بهتری پشت سر می گذاریم … باورها و اعتقادهای درونی خود را صادقانه بیان و با دیگران ارتباط سازنده برقرار می کنیم . در واقع ، خودپنداری مثبت و سالم به انسان ، انرژی ، انگیزه ، موفقیت و بزرگ اندیشی می بخشد .

به طور کلی « خودباوری » مثبت و سالم در تکامل و تعالی انسانها مؤثر می باشد ؛ و خودپنداری منفی در بدبختی و سیاه روزی افراد . نقش اصلی را بازی می کند . به عبارت دیگر ، خود باوری مثبت به ما کمک می کند که در یک بهشت فرضی زندگی کنیم . در حالی که خود باوری منفی ما را در جهنم واقعی قرار می دهد .

« خود باوری » چه زمانی واقعی است ؟

گفته شد « خودباوری » یک تجربه ی درونی است و هر کسی که در اندیشه و احساس خود آن را لمس کند ، به « خودباوری » واقعی دست می یابد . در حالیکه بسیاری از انسانها در طول زندگی خود ممکن است در زمینه ی ثروت اندوزی ، در امر تحصیل ، در ازدواج ، در سیاست ، در تربیت فرزندان ، در هنر ، در ورزش و …به موفقیت های جالبی هم برسند و مورد تحسین دیگران هم قرار بگیرند ، ولی چون در اعماق درون خویشتن ، خودرا شایسته ، لایق و ارزشمند نمی دانند ، از خودباوری مثبت و بالا بی بهره بوده و زندگی برایشان بی معنی ، بی محتوا و پوچ بوده و از رضایت مندی واقعی و شادابی اصیل درونی بی بهره می باشند . شگفت انگیز است که بدانیم : تحسین و تأیید و حتی ستایش میلیون ها انسان ، نمی تواند در ما « خودباوری » واقعی و بالایی ایجاد کند . البته تمجید و تحسین دیگران به طور موقت در ما ایجاد شادی و رضایت مندی کرده و احساس بهتری به وجود می آورد ، ولی هرگز آرامش ، شادابی و رضایت درونی و واقعی را بر وجود ما حاکم نمی سازد .

ریشه های « خود باوری » انسان به دوران کودکی او بر می گردد . چگونگی رفتار والدین و اطرافیان نسبت به کودکانشان ، پایه و زیر بنایی می شود برای « خود باوری » و « قضاوت خویش » و « خود ارزیابی » . بر اساس خود ارزیابی است که ارزش های افراد شکل می گیرند ؛ اهداف و آرمان های افراد پایه گذاری می شوند . به علاوه هر گونه واکنش انسان در مقابل رویدادهای جاری زندگی ، تحت تأثیر « خود ارزیابی » ، « ارزش ها » و « اهداف » هر کسی قرار دارد . باورها و داوری های ما نسبت به خودمان اندیشه ها ، احساسات و عواطف ، رفتار و کردار و هر گونه کنش و واکنش ما را در مقابل رویدادها شکل داده و می سازند . به عبارت دیگر ،« خودباوری » و «خود ارزیابی » در تمام لحظه ها و جنبه های زندگی هر کسی مؤثر بوده و و موقعیت های ما را از هر نظر در زندگی شکل می دهند .

« ناتانیل براندون » روان درمان معروف در کتاب « ارکان شش گانه ی خود باوری » اصول کلی خود باوری سالم را به شرح زیر مطرح می کند :

۱ – آگاهانه زیستن ، عبارت است از احترام گذاردن به واقعیت ها بدون طفره رفتن یا انکار نمودن آن ها ؛ آمادگی کامل داشتن در هنگام اجرای هر کاری ، تلاش برای درک مسایلی که بر علایق ، ارزش ها و اهدافمان تأثیر گذارند و شناخت و آگاهی کامل از دنیای درون و بیرون خود .

۲ – خویشتن پذیر بودن ، به معنای پذیرفتن و آزمودن بدون رد و انکار واقعیت افکار ، احساسات و اعمال است . احترام گذاشتن و دلسوزی نسبت به خود ، حتی زمانی که بعضی از اعمال یا احساساتمان مورد پسند دیگران نیست و امتناع از قرار گرفتن در ارتباطی متخاصم با خود .

۳ – خود مسئولی ، درک این واقعیت است که ما خالق گزینش ها و اعمال خود بوده و باید منبع نهایی کامیابی های خود باشیم و این که هیچ کسی وجود ندارد که به ما خدمت کند و زندگی را برای ما خوب و خوش سازد ، برایمان شادمانی به ارمغان می آورد و یا به ما خود باوری عطا کند .

۴ – خودتأییدی ، احترام گذاشتن به خواست ها و نیازهای خود و تلاش برای یافتن راه هایی برای بیان آنها به صورت های مختلف و همچنین به معنای رفتاری احترام آمیز با خود در هنگام بر خورد با دیگران است . تمایل به اینکه همانگونه باشیم که هستیم و بگذاریم که دیگران هم خودِ واقعی ما را ببینند و بر عقاید ، احساسات و ارزش های خود پایبند باشیم .

۵ – هدفمند زیستن ، به عهده گرفتن مسئولیت ، مشخص نمودن اهداف و آرمان های خود و انجام کارهایی است که به ما کمک می کنند به آنها نایل شویم و در مسیر ، باقی مانده و به سوی اتمام موفقیت آمیز آنها حرکت کنیم .

۶ – با صداقت زیستن ، به معنای وفاداری نسبت به اصول رفتاری در عمل ، هماهنگی بین آنچه که می دانیم ، آنچه که ادعا می کنیم و آنچه که انجام می دهیم و عمل به قول ها و انجام تعهد هایمان است .

رضا ساعی شاهی

0

ارسال نظر